ΥΠΟΘΕΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Οι υποθετικές προτάσεις εισάγονται, δηλ. αρχίζουν με τους υποθετικούς συνδέσμους :εἰ , ἐάν, ἂν και ἢν.
Στον υποθετικό λόγο η υποθετική πρόταση ονομάζεται υπόθεση ή ηγούμενο και η κύρια πρόταση ονομάζεται απόδοση ή επόμενο.
1ο είδος: πραγματικό
Υπόθεση: εἰ + οριστική οποιουδήποτε χρόνου
Απόδοση: οποιαδήποτε έγκλιση
π.χ. εἰ σύ βούλει ἐπανέλθωμεν
Περιορισμός: αποκλείεται από τον κανόνα η περίπτωση να υπάρχει στην υπόθεση εἰ + οριστ. ιστορικού χρόνου και στην απόδοση δυνητική οριστική.
2ο είδος: αντίθετο του πραγματικού
Υπόθεση: εἰ + οριστική ιστορικού χρόνου(παρατ. αορ. υπερσ.
Απόδοση: δυνητική οριστική (οριστ. ιστορ. χρόνου + ἂν)
π.χ. Εἰ μή ἐγώ ἐκέλευον, οὐκ ἂν ἐποίει Ἀγασίας.
3ο είδος: προσδοκώμενο
Υπόθεση: ἐάν, ἂν, ἢν + υποτακτική
Απόδοση: οριστική μέλλοντα ή άλλες ισοδύναμες εκφράσεις
με μέλλοντα όπως προστακτική, ευχετική ευκτική
δυνητική ευκτική, ρηματικά επίθετα σε –τός και
–τέος , ενδοιαστικές και τελικές προτάσεις.
π.χ. ἐάν πάντα ἀκούσητε, κρίνατε.
4ο είδος: αόριστη επανάληψη στο παρόν ή στο μέλλον
Υπόθεση: ἐάν, ἂν, ἢν + υποτακτική
Απόδοση: οριστική ενεστώτα ή γνωμικός αόριστος ή
(σπάνια) παρακείμενος.
π.χ. Ἢν τις τούτων τι παραβαίνῃ, ζημίαν αὐτοῖς ἐπέθεσαν.
(ἐπέθεσαν= γνωμικός αόριστος)
5ο είδος: απλή σκέψη
Υπόθεση: εἰ + ευκτική
Απόδοση: δυνητική ευκτική, οριστ. αρκτικού χρόνου,
προστακτική, δυνητικό απαρ. ή δυνητική μτχ.
όταν εξαρτώνται από αρκτικό χρόνο.
π.χ. Εἰ οἱ πολῖται ὁμονοοῖεν, εὐδαίμων ἂν γίγνοιτο ἡ πόλις.
6ο είδος: αόριστη επανάληψη στο παρελθόν
Υπόθεση: εἰ + επαναληπτική ευκτική
Απόδοση: οριστική παρατατικού ή υπερσυντελίκου ή
δυνητική οριστική κατά κανόνα αορίστου.
π.χ. Εἲ τις αὐτῶ δοκοίη βλακεύειν, ἒπαισεν ἂν.
Οι υποθετικές προτάσεις εισάγονται, δηλ. αρχίζουν με τους υποθετικούς συνδέσμους :εἰ , ἐάν, ἂν και ἢν.
Στον υποθετικό λόγο η υποθετική πρόταση ονομάζεται υπόθεση ή ηγούμενο και η κύρια πρόταση ονομάζεται απόδοση ή επόμενο.
1ο είδος: πραγματικό
Υπόθεση: εἰ + οριστική οποιουδήποτε χρόνου
Απόδοση: οποιαδήποτε έγκλιση
π.χ. εἰ σύ βούλει ἐπανέλθωμεν
Περιορισμός: αποκλείεται από τον κανόνα η περίπτωση να υπάρχει στην υπόθεση εἰ + οριστ. ιστορικού χρόνου και στην απόδοση δυνητική οριστική.
2ο είδος: αντίθετο του πραγματικού
Υπόθεση: εἰ + οριστική ιστορικού χρόνου(παρατ. αορ. υπερσ.
Απόδοση: δυνητική οριστική (οριστ. ιστορ. χρόνου + ἂν)
π.χ. Εἰ μή ἐγώ ἐκέλευον, οὐκ ἂν ἐποίει Ἀγασίας.
3ο είδος: προσδοκώμενο
Υπόθεση: ἐάν, ἂν, ἢν + υποτακτική
Απόδοση: οριστική μέλλοντα ή άλλες ισοδύναμες εκφράσεις
με μέλλοντα όπως προστακτική, ευχετική ευκτική
δυνητική ευκτική, ρηματικά επίθετα σε –τός και
–τέος , ενδοιαστικές και τελικές προτάσεις.
π.χ. ἐάν πάντα ἀκούσητε, κρίνατε.
4ο είδος: αόριστη επανάληψη στο παρόν ή στο μέλλον
Υπόθεση: ἐάν, ἂν, ἢν + υποτακτική
Απόδοση: οριστική ενεστώτα ή γνωμικός αόριστος ή
(σπάνια) παρακείμενος.
π.χ. Ἢν τις τούτων τι παραβαίνῃ, ζημίαν αὐτοῖς ἐπέθεσαν.
(ἐπέθεσαν= γνωμικός αόριστος)
5ο είδος: απλή σκέψη
Υπόθεση: εἰ + ευκτική
Απόδοση: δυνητική ευκτική, οριστ. αρκτικού χρόνου,
προστακτική, δυνητικό απαρ. ή δυνητική μτχ.
όταν εξαρτώνται από αρκτικό χρόνο.
π.χ. Εἰ οἱ πολῖται ὁμονοοῖεν, εὐδαίμων ἂν γίγνοιτο ἡ πόλις.
6ο είδος: αόριστη επανάληψη στο παρελθόν
Υπόθεση: εἰ + επαναληπτική ευκτική
Απόδοση: οριστική παρατατικού ή υπερσυντελίκου ή
δυνητική οριστική κατά κανόνα αορίστου.
π.χ. Εἲ τις αὐτῶ δοκοίη βλακεύειν, ἒπαισεν ἂν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου